پس از هشدار رئیس دانشگاه علوم پزشکی مازندران درباره افزایش گردش کووید-۱۹ در استان
کرونا در گردشی دوباره/ اینبار مسئولیت اجتماعی مهمتر از نگرانی است
کمانه/ یادداشت سرویس سلامت : رئیس دانشگاه علوم پزشکی مازندران با اشاره به افزایش نمونههای مثبت کووید-۱۹ و عبور این شاخص از ۱۰ درصد در نظام دیدهوری بیماریهای تنفسی استان، این وضعیت را نشانه افزایش گردش ویروس دانست و در عین حال تأکید کرد که این رقم به معنای ابتلای ۱۰ درصد جمعیت استان نیست. دکتر محمدصادق رضائی با تأکید بر اینکه شرایط موجود نباید موجب هراس عمومی شود، خواستار افزایش هوشیاری، رعایت توصیههای بهداشتی، استفاده از ماسک در محیطهای شلوغ و کمتهویه و پرهیز افراد دارای علائم تنفسی از حضور غیرضروری در تجمعات شد و مراقبت بیشتر از سالمندان و افراد دارای بیماریهای زمینهای را ضروری دانست.
عبور نمونههای مثبت کووید-۱۹ از ۱۰ درصد، بیش از آنکه بهتنهایی نشانه یک بحران باشد، باید بهعنوان یک «هشدار اجتماعی» دیده شو, هشداری درباره اینکه ویروس دوباره فرصت بیشتری برای گردش در شبکه روابط اجتماعی پیدا کرده است. نکته مهم این است که جامعه گرفتار دو خطای متضاد نشود ، از یک سو، عادیانگاری و بیتوجهی به علائم بیماری و از سوی دیگر، ترس و اضطراب عمومی.
تجربه سالهای گذشته نشان داده است که مدیریت بیماریهای واگیر فقط با امکانات درمانی انجام نمیشود بلکه بخش مهمی از آن به رفتارهای روزمره مردم، مسئولیتپذیری اجتماعی، توجه به سالمندان و افراد پرخطر و حتی تصمیم ساده یک فرد بیمار برای نرفتن به یک مهمانی، محل کار یا تجمع وابسته است. بنابراین این عدد را باید نه بهعنوان ۱۰ درصد بیمار شدن جامعه بلکه بهعنوان علامتی برای افزایش مراقبت اجتماعی جدی گرفت.
هشدار مهمتر اما متوجه فرهنگِ «با وجود بیماری، به زندگی عادی ادامه دادن» است. فرهنگی که میتواند یک عفونت ساده را به زنجیرهای از انتقال در خانواده، محیط کار، مدرسه و جامعه تبدیل کند. امروز مسئولیت اجتماعی در برابر کووید-۱۹ الزاماً به معنای تعطیلی و محدودیت گسترده نیست گاهی فقط یعنی وقتی بیماریم، دیگران را در معرض بیماری قرار ندهیم، در فضاهای بسته و شلوغ ملاحظات بیشتری داشته باشیم و مراقب کسانی باشیم که یک بیماری تنفسی برای آنها میتواند پیامد بسیار جدیتری داشته باشد. جامعه سالم جامعهای نیست که هرگز با بیماری مواجه نشود، جامعهای است که وقتی نشانهای از افزایش بیماری مشاهده میکند، پیش از آنکه وضعیت به بحران برسد، رفتار جمعی خود را اصلاح میکند. اکنون زمان هراس نیست، اما قطعاً زمان بیخیالی هم نیست.