کمانه/ سرویس فرهنگی: گفت‌وگو با «علی شاکری»؛ دبیر هیات کاراته استان مازندران، تلاشی است برای طرح همین پرسش‌ها؛ بی‌واسطه و رو در رو، و نشان می‌دهد مدیریت هیأت کاراته استان مازندران، ضمن پذیرش بخشی از انتقادها، همچنان با مطالبه جدی جامعه کاراته برای شفافیت، مستندسازی تصمیمات و پاسخگویی قابل ارزیابی روبه‌روست. این گفت‌وگو تصویری از مدیریتی ارایه می‌دهد که در کنار پذیرش بخشی از انتقادها، بر اصلاح ساختار، شفافیت و نگاه امیدوارانه به آینده تأکید دارد. 

اگر بخواهید دوره مسئولیت خود در دبیری هیأت کاراته استان را مرور کنید، مهم‌ترین تصویری که از این دوره در ذهن‌تان باقی مانده چیست؟
این دوره برای من ترکیبی از تلاش، فشار و تجربه بوده است. در برخی حوزه‌ها پیشرفت‌هایی داشته‌ایم، اما در بعضی از بخش‌ها نیز به اهدافی که مدنظر بود، نرسیده‌ایم. مدیریت کاراته استان با چالش‌های ساختاری و مالی همراه است و این واقعیتی است که نمی‌توان نادیده گرفت.
به‌نظر شما کدام بخش از کاراته استان هنوز فاصله محسوسی با نقطه مطلوب دارد؟
به‌طور مشخص، حوزه رده‌های پایه و استعدادیابی. ما باید زودتر و منسجم‌تر وارد این بخش می‌شدیم. این موضوع را به‌عنوان یک ضعف می‌پذیرم.
یکی از انتقادهای پرتکرار، احساس تبعیض در انتخاب‌ها و اعزام‌هاست؛ به‌ویژه از سوی مربیان شهرستانی. این احساس را تا چه حد واقعی می‌دانید؟
این گلایه را می‌شنوم و درک می‌کنم. بخشی از انتخاب‌ها بر اساس تجربه و سابقه انجام شده، اما قبول دارم که اگر معیارها شفاف و مکتوب نباشد، چنین برداشتی شکل می‌گیرد. در این زمینه جای کار جدی وجود دارد.
برخی معتقدند نقش دبیر هیأت بیش از حد به کارهای اداری محدود شده و ارتباط میدانی کمرنگ است. پاسخ شما به این نگاه چیست؟
واقعیت این است که بخش قابل توجهی از زمان دبیری صرف امور اداری می‌شود، اما من تلاش کرده‌ام ارتباط خود با مربیان و شهرستان‌ها را حفظ کنم. البته ممکن است این ارتباط آن‌طور که باید دیده نشده باشد.

آخرین باری که بدون چارچوب رسمی، پای صحبت مستقیم مربیان شهرستان نشستید، چه زمانی بود و چه نتیجه‌ای داشت؟
چند وقت پیش در یکی از شهرستان‌ها جلسه‌ای غیررسمی برگزار شد. انتقادهای صریحی مطرح شد و همه مسایل حل نشد، اما برخی از همان گفت‌وگوها در تصمیم‌گیری‌های بعدی اثرگذار بود.
جمله‌ای که زیاد شنیده می‌شود این است: «هیأت نقد را می‌پذیرد، اما منتقد را نه». این گزاره را چطور ارزیابی می‌کنید؟
این جمله برای من قابل تأمل است. نیت مجموعه، حذف یا محدود کردن منتقد نبوده، اما می‌پذیرم که در مدیریت نقد باید این فضا را حرفه‌ای‌تر و امن‌تر کنیم.
در خصوص تعارض منافع، آیا با قاطعیت می‌توانید اعلام کنید که تصمیمات هیأت تحت‌تأثیر منافع فردی یا گروهی نبوده است؟
بله. با اطمینان می‌گویم تصمیمات بر اساس منافع کلی کاراته استان اتخاذ شده است. در صورت لزوم، آمادگی داریم این موضوع را به‌صورت رسمی و مکتوب نیز اعلام کنیم.
*اگر مثلا 6ماه دیگر دوباره چنین گفت‌وگویی انجام شود، ترجیح می‌دهید جامعه کاراته استان چه تغییری را در عملکرد هیأت مشاهده کرده باشد؟
شفاف‌تر شدن فرآیندها، قابل توضیح بودن انتخاب‌ها و آغاز یک حرکت عملی و جدی در حوزه کاراته پایه. حتی اگر نتایج کامل نباشد، مهم این است که مسیر اصلاح به‌صورت واقعی آغاز شده باشد.
با توجه به نقدهایی که مطرح شد، برنامه هیأت کاراته استان برای ماه‌ها و سال پیش‌رو چیست؟ اولویت اصلی را در کدام بخش‌ها می‌بینید؟
اولویت ما در گام نخست، سامان‌دهی ساختارهاست؛ به‌ویژه در حوزه انتخاب‌ها، اعزام‌ها و فرآیندهای تصمیم‌گیری. در کنار آن، تقویت کاراته پایه، افزایش تعامل با شهرستان‌ها و ایجاد نظم تقویمی مشخص برای مسابقات و اردوها از برنامه‌های جدی هیأت خواهد بود.
آیا می‌توان انتظار داشت که این برنامه‌ها به‌صورت مدون و قابل دسترس برای جامعه کاراته منتشر شود؟
بله، این یکی از ضرورت‌هاست. اگر برنامه‌ها منتشر نشوند، امکان ارزیابی هم وجود ندارد. تلاش می‌کنیم برنامه‌های اجرایی هیأت با زمان‌بندی مشخص و اطلاع‌رسانی شفاف در اختیار مربیان و خانواده‌ها قرار گیرد.
در حوزه استعدادیابی و رده‌های سنی، چه تغییر مشخصی در راه است که بتوان آن را نقطه تفاوت آینده با گذشته دانست؟
تمرکز بر مسابقات هدفمند رده‌های پایه، آموزش تخصصی مربیان این رده‌ها و ایجاد ارتباط منظم‌تر میان شهرستان‌ها و کمیته فنی استان. اگر پایه اصلاح نشود، در رده‌های بالاتر هم به نتیجه پایدار نمی‌رسیم.
برخی نگران‌اند که این برنامه‌ها در حد وعده باقی بماند. چه تضمینی وجود دارد که مسیر آینده متفاوت باشد؟
تضمین اصلی، مطالبه‌گری جامعه کاراته و پاسخگویی مدیران است. ما هم به این جمع‌بندی رسیده‌ایم که بدون شفافیت و گزارش‌دهی، اعتماد شکل نمی‌گیرد و این موضوع را باید در عمل نشان داد.
*با وجود همه چالش‌ها و انتقادها، آیا به آینده هیأت کاراته استان مازندران امیدوار هستید؟
بله، کاملاً. اگر امیدوار نبودم، اساساً مسئولیت را ادامه نمی‌دادم. مازندران ظرفیت انسانی بسیار بالایی در کاراته دارد؛ از مربیان باتجربه تا استعدادهای جوان. اگر این ظرفیت درست مدیریت شود، آینده روشنی پیش‌رو خواهد بود.
نقش رییس هیأت استان را در این مسیر چگونه ارزیابی می‌کنید؟
بدون تردید، همراهی و نگاه حمایتی رییس محترم هیأت استان نقش مهمی در پیشبرد امور داشته است. ایشان با وجود محدودیت‌ها، تلاش کرده‌اند فضای آرام‌تری برای کار ایجاد شود و تصمیمات با مشورت و نگاه جمعی اتخاذ شود. این رویکرد، سرمایه مهمی برای آینده هیأت است.
اگر بخواهید پیام پایانی‌تان را به جامعه کاراته استان منتقل کنید، چه می‌گویید؟
می‌گویم نقد کنید، مطالبه‌گر باشید و در عین حال همراهی کنید. هیأت بدون بدنه کاراته معنا ندارد. ما به آینده امیدواریم و معتقدیم با همدلی، شفافیت و اصلاح تدریجی، می‌توان جایگاه کاراته مازندران را تثبیت و تقویت کرد./ حس هفتم